Διακίνηση αίματος και χαρακτηριστηκά των αιμοδοτών, η περίπτωση γενικούνοσοκομείου νομού Αττικής.

Abstract

Οι αιμοδοτήσεις στην Ελλάδα δεν επαρκούν για την κάλυψη των αυξημένων αναγκών για μετάγγιση. Η προσπάθεια για την επίτευξη αυτάρκειας σε ασφαλές αίμα πρέπει να επικεντρωθεί στην προσέλκυση και διατήρηση περισσότερων εθελοντών αιμοδοτών και στην μετατροπή των αιμοδοτών αντικατάστασης σε εθελοντές αιμοδότες. Σκοπός της μελέτης είναι αφενός να αποτυπωθεί η διακίνηση του αίματος σε νοσοκομείο των Νοτίων προαστίων (Νοσοκομείο «Ασκληπιείο» Βούλας) και να καταγραφεί η προέλευση του αίματος και των παραγώγων του ( αιμοδότες αντικατάστασης και εθελοντές αιμοδότες) και αφετέρου να καταγραφούν τα χαρακτηριστικά των αιμοδοτών που κατοικούν στην περιοχή. Ο απώτερος σκοπός είναι να συγκριθούν τα αποτελέσματα της έρευνας με άλλες μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί και να αξιοποιηθούν για την εφαρμογή ενός πιο οργανωμένου προγράμματος προσέλκυσης στο ¨Ασκληπιείο ¨ Βούλας. Υλικό και Μέθοδος Το δείγμα αποτέλεσαν τα άτομα που προσήλθαν στο τμήμα αιμοδοσίας του Γενικού Νοσοκομείου Ασκληπιείου Βούλας κατά τη διάρκεια τριών μηνών, (Ιούνιος έως και Αύγουστος 2013). Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με τη συμπλήρωση ανώνυμου και αυτοσυμπληρούμενου ερωτηματολογίου. Για τη μελέτη των στοιχείων που ενδιέφεραν, χρησιμοποιήθηκε ερωτηματολόγιο που απευθύνεται σε αιμοδότες και προέρχεται από την Ελληνική Εταιρία Μεταγγισιοθεραπείας (HSBT, Hellenic Society of Blood Transfusion, - Σεπτέμβριος 2005), από την οποία ζητήθηκε έγγραφη συγκατάθεση για τη χρήση του ερωτηματολογίου στην παρούσα μελέτη. Για τη στατιστική ανάλυση και επεξεργασία των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πρόγραμμα SPSS 20. Αποτελέσματα Μεταγγίσθηκαν συνολικά κατά τη διάρκεια του έτους που μελετάται, 6.996 μονάδες ερυθρών αιμοσφαιρίων εκ των οποίων οι 3.723 μονάδες δόθηκαν σε ορθοπεδικά περιστατικά. 1.381 μονάδες πλάσματος μεταγγίσθηκαν σε άλλες Νοσηλευτικές μονάδες ενώ σε αντικαρκινικά νοσοκομεία δόθηκαν 3.009 μονάδες αιμοπεταλίων. Όσον αφορά στα χαρακτηριστικά των αιμοδοτών, ο ανδρικός πληθυσμός (58,2%) αιμοδοτεί περισσότερο. Η συχνότερη ηλικία 2 αιμοδότησης είναι 41 ως 46 ετών (24%). Ένα μικρό ποσοστό (20,2%) των αιμοδοτών ανέφερε ότι έχει αποκρύψει την αλήθεια στο ιστορικό. Οι δημόσιοι υπάλληλοι αποτελούν το 39,9% των συμμετεχόντων. Το 53,4% αιμοδοτεί δύο φορές το χρόνο. Το κίνητρο που προτιμούν οι αιμοδότες είναι οι δωρεάν εξετάσεις αίματος (57,2%). Μόλις το 3,4% και το 6,7% των ερωτώμενων δήλωσε ότι είναι δωρητές μυελού των οστών και οργάνων αντίστοιχα. Συμπεράσματα Οι αυξημένες ανάγκες της χώρας σε αίμα επιβάλλουν την αύξηση των αιμοδοτών. Eίναι απαραίτητο να υπάρχει σωστή και συστηματική ενημέρωση και επιμόρφωση του πληθυσμού καθώς και κατάλληλη προσέγγιση του αιμοδότη από καταρτισμένο προσωπικό της αιμοδοσίας, προκειμένου να διαδοθεί η αιμοδοσία για την αντιμετώπιση των αναγκών της χώρας και να επιτευχθεί η διαδικασία μετάβασης σε εθελοντική αιμοδοσία.