Διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού σε φορείς δημόσιας υγείας, μορφές εργασίας & διαχρονική εξέλιξή τους

Abstract

Με τη παρούσα εργασία επιχειρείται η διερεύνηση της αποτελεσματικότητας των λειτουργιών και των εφαρμοζόμενων μεθόδων Διαχείρισης Ανθρώπινου Δυναμικού στην περίπτωση του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης (Π.Γ.Ν.Α.), καθώς και η επίπτωση της διαχρονικής εξέλιξης των μορφών εργασίας στη λειτουργία της υπηρεσίας, υπό το πρίσμα των διοικητικών υπαλλήλων. Η εργασία χωρίζεται σε τρία μέρη. Στο πρώτο μέρος αναλύεται βιβλιογραφικά η έννοια της Διαχείρισης Ανθρώπινου Δυναμικού, των λειτουργιών της και η εφαρμογή της στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης, καθώς και η έννοια των μορφών εργασίας και η εξέλιξή τους στην πάροδο του χρόνου. Το δεύτερο μέρος περιλαμβάνει την μεθοδολογία της έρευνας, η οποία φέρει ποιοτικά χαρακτηριστικά, δεδομένων των ανθρωπιστικών διαστάσεων του θέματος. Η έρευνα σε πρώτη φάση, στηρίχθηκε σε στοιχεία προσλήψεων, αποχωρήσεων και υπηρετούντων του Π.Γ.Ν.Α. για τη δεκαετία 2014-2023 και εν συνεχεία σε ερωτηματολόγια που μοιράστηκαν διά ζώσης και τα οποία κλήθηκαν να συμπληρώσουν οι υπάλληλοι της Διοικητικής-Οικονομικής Υπηρεσίας του Π.Γ.Ν.Α. Το δείγμα της παρούσης αποτέλεσαν 62 διοικητικοί υπάλληλοι, όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων, όλων των ιεραρχικών επιπέδων και όλων των εργασιακών μορφών. Με την ολοκλήρωση της έρευνας διαπιστώθηκε η τάση για μείωση του μόνιμου εργατικού δυναμικού στους δημόσιους φορείς υγείας και η ταυτόχρονη τάση για ιδιωτικοποιήσεις στην απασχόληση του προσωπικού. Τονίστηκε ο καθοριστικός ρόλος της ηγεσίας στην αποτελεσματικότητα ή μη των λειτουργιών της ΔΑΔ. Αναγνωρίστηκε η μεγάλη ανάγκη για αύξηση του υπηρετούντος προσωπικού, ανεξαρτήτως εργασιακής μορφής, καθώς αποδείχτηκε ότι αυτή δεν καθορίζει την ατομική τους απόδοση. Η αποδοτικότητα των εργαζομένων και τα περιθώρια μεγιστοποίησή της αποδείχτηκε ότι έχουν θετική συσχέτιση με πληθώρα παραγόντων που βελτιώνουν τις δεξιότητες και τα κίνητρά τους, με κυριότερους την τακτική οργάνωση επιμορφώσεων και το αρμονικό εργασιακό κλίμα. Από την άλλη πλευρά, η απόδοση της Υπηρεσίας εν γένει, εμφανίζεται να σχετίζεται αρνητικά με την απασχόληση ορισμένου χρόνου, λόγω αδυναμίας της Διοίκησης για μακροχρόνιο προγραμματισμό.