Ο Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος (1944-1949) και οι πολιτικές επιπτώσεις αυτού στις μέρες μας

Abstract

Ο Ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος (1944-1949), αποτέλεσε και αποτελεί μελανό σημείο αναφοράς στην σύγχρονη Ελληνική Ιστορία, λόγω της αιματηρής και βίαιης σύγκρουσης, ενός από των εκατοντάδων δεκάδων διπόλων που έχουν εμφανιστεί στον ελλαδικό χώρο -από αρχαιοτάτων χρόνων- και ίσως το πιο καλά διατηρημένο δίπολο των ημερών μας, αυτό της Δεξιάς και της Αριστεράς. Οι άνω το 150.000 νεκροί-θύματα του εμφυλίου και οι άνω των 700.000 πρόσφυγες-θύματα αυτού2, μεταφέρουν και μεταλαμπαδεύουν (ad vitam aeternam), στις γενιές που ακολούθησαν και θα ακολουθήσουν ότι, κατά τον Γκαίτε, «απ' όλα τα συμπόσια που παραθέτει ο διάβολος το πιο αποδοτικό και φριχτό είναι αυτό που παραθέτει ανάμεσα στους οπαδούς των διαφόρων ομάδων». Σύμφωνα με τη θεωρία για «τις λογικές και μη πράξεις» και τα «συναισθηματικά κατάλοιπα» του κοινωνιολόγου/ οικονομολόγου Pareto, θα αποδείξουμε πως ο Ελληνικός Εμφύλιος επιβιώνει και επανέρχεται στο πολιτικό προσκήνιο μέσα από τον λόγο και τη ρητορική του κοινοβουλευτικού κόμματος της Χρυσής Αυγής. Μπορεί, στις 29 προς 30 Αυγούστου του 1949, μετά και την πτώση του υψώματος Κάμενικ να τελείωσε, όσον αφορά το στρατιωτικό σκέλος, ο Εμφύλιος Πόλεμος αλλά η ρητορική γι αυτόν, απαντάτε σε κάθε έκφανση της καθημερινότητάς μας και ειδικότερα στη σημερινή περίοδο του οικονομικού, πολιτικού, κοινωνικού και κυρίως πνευματικού τέλματος που έχει οδηγηθεί η ελληνική -και παγκόσμια- κοινωνία μας. 2 Σύμφωνα με ένα «Μνημόνιο για το ελληνικό προσφυγικό πρόβλημα», που εστάλη στις 8 Οκτωβρίου 1949 προς το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών από τον τότε πρωθυπουργό Π. Τσαλδάρη, Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, 1999