Η απαλλοτρίωση ως κύρια συνιστώσα της υλοποίησης του χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού στην Ελλάδα - Διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες στα πλαίσια της βιώσιμης ανάπτυξης

Abstract

Η εποχή που διανύουμε χαρακτηρίζεται από συγκεκριμένα γεγονότα, όπως, την παγκοσμιοποίηση της οικονομίας, την ελεύθερη μετακίνηση πληθυσμού μεταξύ των χωρών, την ανάγκη για γρήγορους ρυθμούς ανάπτυξης κ.λπ. Όλα αυτά έχουν σαν αποτέλεσμα την ιδιωτικοποίηση της γης, την κατασκευή μεγάλων έργων υποδομής, την ανάγκη για δημιουργία φθηνής αστικής γης. Οι προαναφερόμενοι λόγοι μας υποδεικνύουν ότι χρειάζεται να γίνουν σημαντικές μεταρρυθμίσεις στη διαχείριση της γης, με απώτερο σκοπό οι σχετικές διαδικασίες να είναι λιγότερο χρονοβόρες και περισσότερο αποδεκτές από το ευρύ κοινό. Οι οποιεσδήποτε αλλαγές, όμως, απαιτούν τον εκσυγχρονισμό των εργαλείων ούτως ώστε να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες απαιτήσεις της ανθρωπότητας, χωρίς να υπονομεύουν την ικανότητα των μελλοντικών γενεών να αντιμετωπίζουν τις δικές τους ανάγκες. Η απαλλοτρίωση είναι ένα από τα σημαντικότερα εργαλεία στην πλειονότητα των χωρών για την απόκτηση γης για δημόσιους σκοπούς. Με την παρούσα εργασία θα αναλύσουμε το θεσμικό πλαίσιο των απαλλοτριώσεων στην Ελλάδα, αναπτύσσοντας παράλληλα τις αρχές της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, τις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες και συστάσεις, σχετικά με το θεσμό της απαλλοτρίωσης, όπως έχουν διατυπωθεί από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών τροφίμων και γεωργίας και τη Διεθνή Ομοσπονδία Τοπογράφων. Κυρίως θα επικεντρωθούμε στους σκοπούς της απαλλοτρίωσης, τη διοικητική διαδικασία και τις μεθόδους αποτίμησης της γης. Περαιτέρω, σκοπός της εργασίας είναι από την παράθεση των διεθνών αρχών και προτύπων να οδηγηθούμε σε συμπεράσματα για το θεσμικό πλαίσιο των απαλλοτριώσεων στην Ελλάδα και σε προτάσεις για τη βελτίωσή του.