Ο θεσμός του συμπαραστάτη στην τοπική και περιφερειακή αυτοδιοίκηση

Abstract

Ο Θεσμός του Συμπαραστάτη στην Τοπική και Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση, εισήχθη στη διαρθρωτική δομή της τοπικής αυτοδιοίκησης Α΄ και Β΄ βαθμού μόλις λίγα χρόνια πριν, με την ψήφιση και εφαρμογή του προγράμματος «Καλλικράτης», καθιερώνοντας το «Συμπαραστάτη του Δημότη και της Επιχείρησης» στους δήμους και το «Συμπαραστάτη του Πολίτη και της Επιχείρησης» στις περιφέρειες. Σκοπός αυτής της ανάλυσης είναι η διερεύνηση της αναγκαιότητας θέσπισης του θεσμού, της σκοπιμότητας και της αποστολής του, καθώς επίσης και ο τρόπος άσκησης του έργου του Συμπαραστάτη στην πράξη. Επιπρόσθετα, διερευνάται η αξιοποίηση και ανάδειξη του νεοεισερχόμενου θεσμού από τη διοικούσα αρχή των δήμων και των περιφερειών, η εξοικείωση των πολιτών με το θεσμό και ο βαθμός αποδοχής του ρόλου και του έργου του Συμπαραστάτη από τους υπαλλήλους και τους αιρετούς. Η παρούσα διπλωματική χωρίζεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος επιχειρείται μια θεωρητική προσέγγιση του θέματος, ενώ στο δεύτερο μέρος παρουσιάζεται η ερευνητική προσέγγισή του, η οποία διεξήχθη με τη σύνταξη και αποστολή ερωτηματολογίου, απευθυνόμενου στους εν ενεργεία Συμπαραστάτες, ως πρωτογενή πηγή πληροφοριών και στοιχείων. Από την εκπόνηση αυτής της εργασίας εξήχθησαν χρήσιμα συμπεράσματα για τον τρόπο που ο συμπαραστάτης ασκεί το έργο του στους δήμους και τις περιφέρειες της χώρας, ενώ παράλληλα αναδείχθηκε η αντίληψη αιρετών, υπαλλήλων και πολιτών για το νεοπαγή θεσμό. Το κυριότερο συμπέρασμα όλων συνοψίζεται στο γεγονός ότι ο θεσμός δεν αξιοποιείται στο βαθμό που δύναται από τους δήμους και τις περιφέρειες, ενώ οι λιγοστοί υποστηρικτές του προσπαθούν για την ενδυνάμωση και περαιτέρω νομική κατοχύρωση του.