Συγκρότηση επαγγελματικής ταυτότητας εκπαιδευτικών: τεχνικοί και τεχνοκράτες ή διανοούμενοι και ανθρωπιστές; Μέσα στα «λιμνάζοντα» νερά της υπερεκπαίδευσης

Abstract

Η νέα τεχνολογική επανάσταση αδιαμφισβήτητα επιβάλλει ριζικές αλλαγές σε αμέτρητους τομείς της κοινωνικής πραγματικότητας και συγκεκριμένα στο χώρο της εκπαίδευσης. Με την ανάπτυξη της 4ης βιομηχανικής επανάστασης οι εκπαιδευτικοί, θα πρέπει να επαναπροσδιορίσουν τις δεξιότητες και τις γνώσεις τους ώστε να είναι ικανοί να διαχειριστούν τις διαρκείς αλλαγές που υφίστανται πλέον σε παγκόσμιο επίπεδο, καθώς η ψηφιακή αυτή εποχή αλλάζει τον τρόπο που πλέον οι εκπαιδευόμενοι φτάνουν στην κατάκτηση της γνώσης, αναδεικνύοντας την ανάγκη για εξέλιξη και μετατροπή των προσόντων και δεξιοτήτων των μελών «κλειδί» αυτής της κατάστασης -των εκπαιδευτικών-, οι οποίοι καθίστανται «υπεύθυνοι» και συμβάλλουν καθοριστικά στην υλοποίηση του παιδαγωγικού έργου με ουσιαστικές προεκτάσεις στην κοινωνική, πολιτική και οικονομική ζωή. Ωστόσο, η ταυτότητα του εκπαιδευτικού, η σχέση του με τις κοινωνικές δομές και τις αξίες, έχουν αποτελέσει καθοριστικό παράγοντα για την εκτέλεση του εκπαιδευτικού έργου, κάνοντας μας να καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως η βελτίωση της ποιότητας στην εκπαίδευση συσχετίζεται άμεσα με τη συνεχή επαγγελματική του ανάπτυξή (η οποία αφορά την ολόπλευρη ανάπτυξη του πέραν των τεχνικών δεξιοτήτων), καταλήγοντας στο ανερχόμενο «πρόβλημα» της υπερεκπαίδευσης και των διπλωμάτων. Μήπως ήρθε λοιπόν η ώρα να επαναπροσδιορίσουμε τους στόχους και τις κατευθύνσεις της εκπαίδευσης η οποία παίρνει περίεργες τροπές, βασιζόμενη στο μοντέλο της αγοράς εργασίας και να επαναπροσεγγίσουμε ηθικούς νόμους, έννοιες του πολιτικού ουμανισμού, του διαφωτισμού, των δικαιωμάτων αλλά και καταστατικές αξίες και αρετές; Πιο συγκεκριμένα, μέσα από ένα μοντέλο πολιτικής ηθικής στην εκπαίδευση το οποίο θα ενορχηστρώνεται από τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς προκειμένου να προάγουμε καταστάσεις εξισορρόπησης θεσμικής τάξης και ενδυνάμωσης των πολιτικών δικαιωμάτων και αξιών των μαθητών και πολιτών του μέλλοντος μας, όπου θα χαρακτηρίζονται από ηθική αξιακή συγκρότηση. Ακολουθώντας λοιπόν οι εκπαιδευτικοί ένα παιδαγωγικό όραμα (ως διανοούμενοι) λαμβάνοντας υπόψη τον ύψιστης σημασίας κοινωνικό ρόλο της εκπαίδευσης – την παιδεία ως ανθρωπιστικό ιδεώδες-, θα μπορέσουμε να αντιληφθούμε τελικά τον αληθινό σκοπό του ανθρώπου - την πνευματική ολοκλήρωση και υπόσταση του- μέσω της εκπαίδευσης, το οποίο προσδοκά να διερευνήσει η συγκεκριμένη εργασία.