Η δια βίου μάθηση και η επαγγελματική κατάρτιση ως μέτρο πρόληψης της νεανικής παραβατικότητας. Mελέτη περίπτωσης στο Δήμο Θεσσαλονίκης

Abstract

Η παρούσα εργασία διαπραγματεύεται το θέμα της πρόληψης της νεανικής παραβατικότητας μέσω της δια βίου μάθησης και της επαγγελματικής κατάρτισης. Αναλύονται η έννοια της δια βίου μάθησης και οι ευκαιρίες που έχει ένα άτομο στην Ελλάδα να μπορέσει να εκπαιδεύεται συνέχεια. H δια βίου μάθηση έχει αναβαθμιστεί τα τελευταία χρόνια και τα αποτελέσματα φαίνονται στην πράξη. Τα προγράμματα δια βίου μάθησης που μπορεί να συμμετέχει ένα άτομο είναι αρκετά και αφορούν ένα πλατύ εύρος δεξιοτήτων που καλύπτουν ερευνητικές, επιχειρηματικές και πολιτιστικές περιοχές. Η συμμετοχή στα προγράμματα δια βίου μάθησης, αν και στην Ελλάδα είναι ακόμα αρκετά μικρή σε σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι αυξητική. Οι περισσότεροι που συμμετέχουν σε αυτά τα προγράμματα είναι απόφοιτοι δευτεροβάθμιας ή μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και εργάζονται ήδη στον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα. Δεν υπάρχουν διαφορές μεταξύ των φύλων σε ότι αφορά τη συμμετοχή στα προγράμματα. Το σχολείο αποτελεί το πρώτο φορέα μέσα από τον οποίο το άτομο έρχεται σε επαφή με την μάθηση. Στόχος του σχολείου είναι να εμπνεύσει το άτομο να συνεχίσει να μαθαίνει σε όλη του τη ζωή, αποκτώντας νέες δεξιότητες. Πέρα από τα σχολεία, υπάρχουν και τα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας όπου άτομα που δεν έχουν τελειώσει την υποχρεωτική εκπαίδευση ή θέλουν να εισέλθουν στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση μέσω της λυκειακής εκπαίδευσης. Στην κορυφή της δια βίου μάθησης είναι οι οργανωτικές δομές που υπάγονται στη τοπική αυτοδιοίκηση. Στη συνέχεια, αναλύεται το πλαίσιο της επαγγελματικής κατάρτισης που υπάρχει στην Ελλάδα και πως μπορεί να αξιοποιηθεί σε μελλοντικά σχέδια. Γίνεται παρουσίαση των δομών επαγγελματικής κατάρτισης που υπάρχουν στην Ελλάδα και που μπορούν να οδηγήσουν το άτομο μετά την αποφοίτηση του από εκεί. Η επαγγελματική κατάρτιση έχει άμεση σχέση με την απασχόληση και το ποσοστό ανεργίας που υπάρχει σε μια χώρα. Είναι ενδεικτικό ότι χώρες με πιο πλήρεις και οργανωμένες δομές απασχόλησης έχουν μικρότερα ποσοστά ανεργίας και μπορούν να εξελίξουν με καλύτερο και γρηγορότερο τρόπο τους πολίτες τους. Στην Ελλάδα, η κατοχύρωση των πτυχίων και των δεξιοτήτων που έχει κάθε άτομο διασφαλίζεται από το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων. Γίνεται λόγος για την νεανική παραβατικότητα και τι μορφές έχει πάρει στην σημερινή κοινωνία. Γίνεται παράθεση των χαρακτηριστικών της νεανικής παραβατικότητας, δηλαδή τι είδους αδικήματα πράττουν οι ανήλικοι δράστες, ποιοι είναι οι παράγοντες που ωθούν τους νέους σε παραβατική συμπεριφορά και σκιαγραφείται το προφίλ του ανήλικου παραβάτη. Παράλληλα, γίνεται αναφορά σε όλους τους τρόπους που υπάρχουν για την πρόληψη και την αντιμετώπιση της νεανικής παραβατικότητας, με ιδιαίτερη έμφαση στην δια βίου μάθηση. Η πρόληψη της νεανικής παραβατικότητας γίνεται με προγράμματα κοινωνικής συμπεριφοράς και κοινωνικής αντίληψης. H αντιμετώπιση γίνεται μέσα από το δικαστικό σύστημα, από ειδικούς νομικούς και ομάδες επιστημόνων που εξειδικεύονται στην αντιμετώπιση περιστατικών με ανηλίκους και μπορούν να τους βοηθήσουν στην επανένταξη τους στο κοινωνικό σύνολο. Το πλαίσιο που ισχύει στην Ελλάδα δίνει αρκετή έμφαση στους επιμελητές ανηλίκων, που είναι ειδικά άτομα που μπορούν να αναλάβουν ανήλικους παραβάτες και να τους ενσωματώσουν ομαλά στη κοινωνία. Τέλος, παρατίθενται στατιστικά στοιχεία από ανήλικους παραβάτες από το Δήμο Θεσσαλονίκης που δείχνουν πως επηρεάστηκαν στην συμπεριφορά τους κατά τη διάρκεια της προηγούμενης 10ετίας.Τα αποτελέσματα που φαίνονται στην έρευνα δείχνουν ότι η αύξηση των δράσεων στα πλαίσια της δια βίου μάθησης έχουν επιφέρει θετικά αποτελέσματα και υπάρχει ανάγκη για συνέχιση τέτοιων δράσεων. Η εργασία κλείνει με τα συμπεράσματα – προτάσεις της έρευνας μέσα από το βιβλιογραφικό πλαίσιο.