Η ανεργία κατά την περίοδο της κρίσης στην Ελλάδα και οι κοινωνικοοικονομικές της διαστάσεις

Abstract

Η κατάσταση φτώχειας, με το ξέσπασμα στην κρίση χρέους στη χώρα μας, που έπληξε ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού, και η επιδείνωση της κατάστασης ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων, προκάλεσε προβλήματα στην υγεία, σωματική και ψυχική, καθώς και στις κοινωνικές και διαπροσωπικές σχέσεις. Πράγματι, σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, οι φτωχοί αποτελούν την πρώτη ομάδα ανθρώπων που πλήττονται. Επίσης, η ανεργία, έχοντας μία ανταγωνιστική σχέση με τον πληθωρισμό, επηρεάστηκε αρνητικά. Η κρίση επηρέασε ιδιαίτερα τους νέους και τους οδήγησε σε σταδιακή ένταξη σε καθεστώς μακροχρόνιας ανεργίας, περιθωριοποίησης, μετανάστευσης, αδήλωτης και ανασφάλιστης ανεργίας, τα οποία έπληξαν το σύστημα εργασιακών σχέσεων και κοινωνικής προστασίας της χώρας. Απαιτείται άμεση ένταξη των ανέργων σε παραγωγικές θέσεις εργασίας, για να εξασφαλίσουν σταθερό εισόδημα, διατήρηση των δεξιοτήτων τους, αξιοποίηση των ικανοτήτων τους, ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία ανάκαμψης της χώρας. Στην περίοδο που διανύει η Ελλάδα βρισκόμαστε σε ένα κρίσιμο σημείο όπου η ανάπτυξη έχει αρχίσει να κινείται με χαμηλούς ρυθμούς, με απόρροια την αδυναμία εξισορρόπησης εργατικού δυναμικού που μπορεί να απασχοληθεί, με το εργατικό δυναμικό που ζητά εργασία. Σωστή λήψη αποφάσεων, σωστή διαχείριση πόρων και αποτελεσματικοί τρόποι αντιμετώπισης της ανεργίας, θα βοηθήσουν τη χώρα να επανέλθει σε κανονικούς ρυθμούς και θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας. Στόχος της εργασίας αυτής είναι να παρουσιάσει την ανεργία, ως κύρια επίπτωση της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, κατά την περίοδο 2009-2018. Η ανεργία ως χαρακτηριστικό των σύγχρονων οικονομιών, αποτελεί ίσως τον πιο σημαντικό κοινωνικό κίνδυνο και φαίνεται να επηρεάζει την οικονομική και κοινωνική ζωή του ατόμου, που παραμένει ανενεργό για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η ανεργία βοηθά ώστε να πολλαπλασιαστούν οι κοινωνικές ανισότητες και οδηγεί τα άτομα σε κοινωνικό αποκλεισμό.