Η ενίσχυση των δικαστηρίων με διοικητικό προσωπικό. τα βασικότερα προβλήματα και η ανάγκη υπέρβασης τους για την εύρυθμη λειτουργία του δικαστικού συστήματος. Μελέτη περίπτωσης Δικαστήρια Κατερίνης

Abstract

Η παρούσα διπλωματική εργασία αποτυπώνει αρχικά σε θεωρητικό επίπεδο το καθεστώς που ισχύει γενικά για τους δικαστικούς υπαλλήλους στην Ελλάδα, μέσα από την αποτύπωση των λειτουργικών και εκπαιδευτικών αναγκών τους. Γενικά, αυτό που βλέπουμε σε όλα τα δικαστήρια της χώρας, αλλά κυρίως στα δικαστήρια της περιφέρειας, είναι ότι ο όγκος της δικαστηριακής ύλης έχει αυξηθεί ή διαφοροποιηθεί, ενώ το δικαστικό προσωπικό είτε είναι ελλιπές και δεν μπορεί να καλύψει εγκαίρως το σύνολο των απαιτήσεων είτε δεν είναι επαρκώς εκπαιδευμένο, ώστε να ανταποκριθεί με επιτυχία στις απαιτήσεις με την ένταξη στο δικαστικό σύστημα της τεχνολογίας. Κυρίως, το μεγαλύτερο πρόβλημα που συναντάται στα δικαστήρια είναι το λιγοστό προσωπικό και η έλλειψη εκπαίδευσης αυτού μέσα από τη διενέργεια εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Το κράτος προσπάθησε να λύσει το πρόβλημα μέσα από τη θέσπιση του Κώδικα Δικαστικών Υπαλλήλων, ο οποίος αναθεωρήθηκε προσφάτως το 2021, χωρίς, όμως να επιλύει άλλα θέματα, όπως είναι η πολυνομία και κακονομία, καθώς και τις ανάγκες πρόσληψης καινούργιου προσωπικού ή μετάταξης από μια υπηρεσία σε άλλη που έχει περισσότερες ανάγκες. Εξ αυτού του λόγου, θα αναλύσουμε στην παρούσα εργασία την ανωτέρω προβληματική σε θεωρητικό επίπεδο. Εν συνεχεία, παραθέτουμε ως μελέτη περίπτωσης το Ειρηνοδικείο Κατερίνης. Συντάχθηκε ηλεκτρονικό ερωτηματολόγιο, το οποίο διαμοιράστηκε ηλεκτρονικά, ενώ παράλληλα δόθηκαν και συνεντεύξεις τηλεφωνικώς από τους υπαλλήλους του Ειρηνοδικείου, οι οποίοι παρέθεσαν την εμπειρία τους, το φόρτο εργασία τους, την επιμόρφωσή τους και τις ανάγκες του Ειρηνοδικείου σήμερα. Τα βασικά συμπεράσματα είναι η επιμόρφωση του προσωπικού, αλλά και η ενίσχυση του με επιπρόσθετο προσωπικό συνιστούν δύο από τις βασικότερες ανάγκες του Ειρηνοδικείου Κατερίνης. Η προσωπική ανέλιξη του προσωπικού και ο αριθμός αυτού είναι αντιστρόφως ανάλογη σε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες, συγκρινόμενη με τη δικαστηριακή ύλη. Το δε σύστημα αξιολόγησης είναι μη ικανοποιητικό. Συνεπώς, υπάρχουν μεγάλα περιθώρια βελτίωσης.