Αξιολόγηση και συσχέτιση κοινωνικοοικονομικών παραγόντων και αγχώδους διάθεσης στο γενικό πληθυσμό του Νομού Χανίων και του Νομού Λακωνίας. Μια συγκριτική μελέτη.

Abstract

Σκοπός: Βασικός σκοπός της παρούσας έρευνας είναι, να διερευνηθεί πόσο αυξημένο σε περίοδο οικονομικής κρίσης, είναι το άγχος στο γενικό πληθυσμό, αλλά και εάν υπάρχουν διαφοροποιήσεις των επιπέδων του άγχους ανάμεσα στον πληθυσμό του Ν. Χανίων (νησιωτική Ελλάδα) και στον πληθυσμό του Ν. Λακωνίας (ηπειρωτική Ελλάδα) . Μεθοδολογία: Στη μελέτη έλαβαν μέρος 300 άτομα από κάθε νομό. Για τη διεκπεραίωση της έρευνας και μελέτης χρησιμοποιήθηκαν: ερωτηματολόγιο κοινωνικοδημογραφικών δεδομένων και η κλίμακα για την αξιολόγηση του άγχους Hamilton (HS). Αποτελέσματα: Το 79,6% των ερωτηθέντων είχαν έως ήπιας βαρύτητας άγχος, το 14,6% είχαν έως μέτριας και το 5,8% είχαν έως σοβαρής και πολύ σοβαρής βαρύτητας άγχος. Τα μεγαλύτερα επίπεδα άγχους εμφανίσθηκαν στην ηλικία άνω των 70 ετών. Οι τελειόφοιτοι Δημοτικού, βίωναν το μεγαλύτερο άγχος, όπως και οι χήροι/ες, σε αντίθεση με τους ανύπαντρους που βίωναν τα μικρότερα επίπεδα άγχους. Οι συνταξιούχοι και οι αγρότες συγκέντρωναν τα μεγαλύτερα επίπεδα άγχους, με τα μικρότερα οι άνεργοι. Όσοι έβλεπαν τηλεόραση και πήγαιναν για καφέ είχαν τα υψηλότερα επίπεδα άγχους, ενώ τα μικρότερα επίπεδα άγχους αυτοί που άκουγαν μουσική. Οι κάτοικοι του Ν. Χανίων βίωναν περισσότερο άγχος (HS=9,45) από τους κατοίκους του Ν. Λακωνίας (HS=8,32). Οι Λάκωνες ήταν πιο πλούσιοι και πιο πρόθυμοι να μετακινηθούν σε άλλη περιοχή κυρίως λόγω ανεργίας. Οι Χανιώτες είχαν περισσότερα παιδιά ήταν πολύ πιο ικανοποιημένοι από το περιβάλλον