Η συνταγογραφική συμπεριφορά των Ελλήνων ιατρών απέναντι στα γενόσημα φάρμακα και η στάση τους ως καταναλωτές υγείας

Abstract

Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να διερευνήσει τις γνώσεις, αντιλήψεις και πεποιθήσεις των ιατρών σχετικά με τα γενόσημα φάρμακα και το πώς αυτές καθορίζουν τη συνταγογραφική τους συμπεριφορά. Επίσης να διερευνήσει τη συσχέτιση με δημογραφικά και εργασιακά στοιχεία και να αναδείξει παράγοντες που μπορούν να τις τροποποιήσουν. Υλικό: Τον πληθυσμό της μελέτης αποτέλεσαν ιατροί που εργάζονταν στη Νοτιοανατολική Πελοπόννησο ( κυρίως στο νομό Λακωνίας ) και στην περιοχή της Αττικής στον ιδιωτικό και στο δημόσιο τομέα. Μέθοδος: Η έρευνα πραγματοποιήθηκε με προτυπωμένο ερωτηματολόγιο στην ελληνική γλώσσα και ερωτηματολόγιο που αφορούσε σε δημογραφικά και εργασιακά στοιχεία. Η μεταβλητή «αντιλήψεις για τα γενόσημα» ποσοτικοποιήθηκε με τη βοήθεια πενταβάθμιας κλίμακας κατά Likert. Η επεξεργασία των ερωτηματολογίων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση στατιστικού προγράμματος SPSS 22.0. Αποτελέσματα: 151 ιατροί συμμετείχαν στη μελέτη (ποσοστό ανταπόκρισης 60,4%). Οι ιατροί θεωρούν τα γενόσημα εξίσου δραστικά και ασφαλή με τα πρωτότυπα ( σε ποσοστά 77,1% και 64,3% αντίστοιχα), αλλά δε συνταγογραφούν σε μεγάλο ποσοστό γενόσημα. Έχουν επιφυλάξεις για την ποιότητα των γενοσήμων και για το ζήτημα της φαρμακοεπαγρύπνησης, ενώ είναι αντίθετοι με το μέτρο της αυτόματης αντικατάστασης των γενοσήμων. Ιατροί μεγαλύτερης ηλικίας έχουν θετικότερη άποψη για τα γενόσημα, ενώ ιατροί που λαμβάνουν για παθήσεις τους πρωτότυπα, έχουν αρνητικότερη άποψη για τα γενόσημα. Συμπεράσματα: Υπάρχουν ζητήματα γύρω από τα γενόσημα που διχάζουν τους ιατρούς τα οποία θα πρέπει να επιλυθούν από τις αρμόδιες αρχές προκειμένου να αυξηθεί η αποδοχή των γενοσήμων από αυτούς.