Ενσωμάτωση αθλητικών δραστηριοτήτων για τη διδασκαλία των μαθηματικών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση ειδικών σχολείων στην Ελλάδα.

Abstract

Οι καινοτόμες διδακτικές πρακτικές αποτελούν ένα ισχυρό εργαλείο για τη διδασκαλία των παιδιών με κάποιου είδους αναπηρία. Σε αυτές συγκατελέγεται και η ενσωμάτωση αθλητικών δραστηριοτήτων στο μάθημα των μαθηματικών, το οποίο παρατηρείται πως συχνά δυσκολεύει τους μαθητές. Μέσω της αξιοποίησης της σωματικής κίνησης στη διδασκαλία των μαθηματικών, φαίνεται πως ενισχύεται η εμπλοκή των παιδιών στο μάθημα και άρα βελτιώνεται τόσο η σχολική τους απόδοση όσο και η αυτοεκτίμησή τους. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να εξεταστούν οι αντιλήψεις των εκπαιδευτικών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ειδικών σχολείων στην Ελλάδα σχετικά με τα οφέλη της ενσωμάτωσης αθλητικών δραστηριοτήτων στο πλαίσιο της διδασκαλίας του μαθήματος των μαθηματικών για τα παιδιά με αναπηρία, έτσι ώστε να ενημερωθούν οι επαγγελματίες του κλάδου. Μεθοδολογία: Η παρούσα έρευνα αξιοποιεί αρχικά τη μέθοδο της βιβλιογραφικής ανασκόπησης, προκειμένου να συλλέξει όλες τις μελέτες που ανταποκρίνονται στον σκοπό της και έτσι να δομήσει το θεωρητικό της υπόβαθρο. Έπειτα, χρησιμοποιεί την ποσοτική έρευνα, η οποία διεξήχθη σε 114 μαθηματικούς, εργαζόμενους σε ειδικά σχολεία, προκειμένου να ανιχνεύσει τις απόψεις τους για την ενσωμάτωση των αθλητικών δραστηριοτήτων στη διδασκαλία των μαθηματικών και τον αντίκτυπό τους. Το εργαλείο που χρησιμοποιήθηκε για την ποσοτική έρευνα ήταν αυτό του ερωτηματολογίου, το οποίο σχεδιάστηκε με βάση τη βιβλιογραφία και τα ερευνητικά ερωτήματα της παρούσας εργασίας και σταθμίστηκε μέσω μιας πιλοτικής έρευνας που διεξήχθη σε 30 άτομα. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι η ενσωμάτωση των αθλητικών δραστηριοτήτων στη διδασκαλία των μαθηματικών αυξάνει την απόδοση των μαθητών με αναπηρία, ενισχύει την ενεργητική τους συμμετοχή και βελτιώνει τις σχέσεις τους με τους εκπαιδευτικούς. Ωστόσο, οι εκπαιδευτικοί δεν διαθέτουν σημαντική κατάρτιση και εμπειρία στην αξιοποίηση καινοτόμων διδακτικών πρακτικών, ενώ παράλληλα χρειάζονται περισσότερο την υποστήριξη της σχολικής διοίκησης. Συμπεράσματα: Συμπερασματικά, η υιοθέτηση καινοτόμων διδακτικών μεθόδων για τα παιδιά με αναπηρία στο σχολικό περιβάλλον, όπως είναι αυτή της αξιοποίησης των αθλητικών δραστηριοτήτων στη διδασκαλία των μαθηματικών, απαιτεί τη μεγαλύτερη προετοιμασία των εκπαιδευτικών, προκειμένου να είναι πιο αποτελεσματική. Σε κάθε περίπτωση όμως λειτουργεί θετικά τόσο για την ψυχολογική κατάσταση των μαθητών όσο και για τη σχολική τους επίδοση.