Ανεργία των γυναικών: Τα αίτια, οι συνέπειες και τα προγράμματα της τοπικής αυτοδιοίκησης που συμβάλλουν στην αντιμετώπιση του φαινομένου στην Ελλάδα

Abstract

Η παρούσα εργασία μελετά την ανεργία των γυναικών, τα αίτια και τις συνέπειές της, καθώς και τις δράσεις και τα προγράμματα που εφαρμόζουν οι Τοπικές Αυτοδιοικήσεις για την αντιμετώπιση της ανεργίας. Τα ερευνητικά ερωτήματα που έχουν διατυπωθεί μελετούν το ποσοστό ανεργίας των γυναικών στην Ελλάδα, τα αίτια και τις συνέπειες της ανεργίας στις γυναίκες, την επίδραση των δημογραφικών στοιχείων στα επίπεδα ανεργίας τους και τη συμβολή της τοπικής αυτοδιοίκησης στην αντιμετώπιση της ανεργίας στις γυναίκες. Χρησιμοποιώντας δευτερογενή δεδομένα από την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Eurostat) για το διάστημα 2011 έως 2020, και στοιχεία από την Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕλΣτατ) για το τέταρτο τρίμηνο του 2020, μελετήθηκε εάν το ποσοστό ανεργίας των Ελληνίδων διαφέρει από το αντίστοιχο ποσοστό της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ27), αλλά και εάν το φύλο, η ηλικία και το εκπαιδευτικό επίπεδο επηρεάζουν τα επίπεδα ανεργίας των Ελληνίδων. Τα ευρήματα έδειξαν ότι οι Ελληνίδες βιώνουν σημαντικά περισσότερη ανεργία από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και από τους άνδρες στην Ελλάδα. Επιπλέον, όσο πιο μικρή ηλικία έχει μία Ελληνίδα, τόσο πιθανότερο είναι να βιώσει πρόβλημα ανεργίας, ενώ οι απόφοιτες τριτοβάθμιας εκπαίδευσης έχουν σημαντικά μικρότερη πιθανότητα να μείνουν χωρίς δουλειά από τις απόφοιτες των χαμηλότερων εκπαιδευτικών βαθμίδων.

Η βιβλιογραφική ανασκόπηση που πραγματοποιήθηκε έδειξε ότι ένας σημαντικός παράγοντας στον καθορισμό της ανεργίας των γυναικών είναι οι οικονομικές κρίσεις που μπορούν να επαναφέρουν στην επιφάνεια προβλήματα ανισότητας των δύο φύλων στην εργασία. Σημαντικό εύρημα είναι ότι η διαιώνιση των ανισοτήτων των δύο φύλων μπορεί να αποτελεί τόσο αίτιο όσο και συνέπεια της ανεργίας, ενώ άλλες συνέπειες της ανεργίας είναι η χαμηλή αυτοεκτίμηση και η κατάθλιψη. Τέλος, η τοπική αυτοδιοίκηση μπορεί να συμβάλει στην αντιμετώπιση της ανεργίας των γυναικών κυρίως μέσα από τη χρήση ενεργητικών πολιτικών απασχόλησης, που στοχεύουν να βοηθήσουν τις γυναίκες με προγράμματα κατάρτισης για την απόκτηση γνώσεων και δεξιοτήτων, έτσι ώστε να αυξηθεί η πιθανότητα εισόδου ή επανεισόδου τους στην αγορά εργασίας